อ่า สวัสดีค่ะ เรื่องนี้คิดชื่อเรื่องไม่ออกค่ะ T^T

พอดีว่ามีพี่ที่รู้จักคนนึงมาขอร้องให้แต่งนิทานสำหรับเด็กให้หน่อย ก็เลยแต่งได้ประมาณนี้ค่ะ

(เมื่อประมาณ 2 เดือนที่แล้ว แต่อยากเอามาลงใหม่) ^^

คิดว่ามันเป็นยังไง บ่นกันได้ ติกันได้ ไม่ว่ากันค่ะ เปิดใจรับฟังเสมอ



นานมาแล้วใน ช่วงเวลาที่ท้องฟ้ามีเพียงสีฟ้า ในช่วงเวลาที่โลกใบนี้ไม่มีคำว่าราตรีกาลพระอาทิตย์ทำหน้าที่ให้ความอบอุ่น แห้งแล้ง พระจันทร์ให้ความหนาวเหน็บและชุ่มชื้นพระอาทิตย์ และพระจันทร์ต่างทอแสงเคียงคู่กันเรื่อยมา ให้ความสุขแก่โลกใบนี้อย่างไม่เหน็ดเหนื่อย

จนกระทั่งวันหนึ่ง...
เหล่าสัตว์น้อยใหญ่ต่างเริ่มสงสัย ว่าระหว่างพระอาทิตย์กับ พระจันทร์ ใครสำคัญกว่ากัน

"พวกท่านเคยสงสัยหรือไม่ว่า พระอาทิตย์หรือพระจันทร์ที่สำคัญกว่ากัน" จิ้งจอกจอมเจ้าเล่ห์เอ่ยถามกับสัตว์ทั้งหลายที่รายล้อม

"นั่นสิ ใครกันนะที่สำคัญกว่ากัน" กระต่ายพูดต่อแล้วเสียงอื้ออึงก็ดังขั้น เมื่อแต่ละตัวต่างถกเถียงกันว่าใครสำคัญกว่า

"เอาอย่างนี้ ข้าว่า พวกเราเดินทางไปถามท่านทั้งสองเลยดีไหม" กวางเฒ่าเอ่ยแสดงความคิดเห็น

แล้วทั้งหมดก็เดินทางไปยังหน้าผาสูง ซึ่งเป็นที่ที่สามารถจะอยู่ใกล้พระอาทิตย์และพระจันทร์ได้มากที่สุด

"ท่านทั้งสองเอ๋ย พวกข้ามีคำถาม ระหว่างพระอาทิตย์ กับพระจันทร์ใครสำคัญกว่าหรือ" จิ้งจอกเจ้าเล่ห์เปิดประเด็น

พระอาทิตย์และพระจันทร์หันมองหน้ากัน ก่อนที่พระอาทิตย์จะตอบว่า "สำคัญเท่ากันนั่นแหละ ไม่มีใครดีกว่าใครหรอก" แต่พระจันทร์กลับไม่คิดอย่างนั้น จึงกล่าวออกไปอย่างทะนงตนว่า

"ข้าคิดว่าข้าน่าจะสำคัญกว่าท่านนะ พระอาทิตย์ เพราะถ้าไม่มีข้า โลกนี้คงจะร้อนเพราะแสงของท่านนั่นแหละ"
พระอาทิตย์ได้ยินดังนั้นจึงเสียใจมาก แล้วหลบหายลับลงไปไม่ทอแสงอีกเลย

โลกที่เคยสว่างเรืองรอง กลับกลายเป็นสีแห่งความมืด ท้องฟ้าที่เคยเป็นสีฟ้า กลับกาลายเป็นสีดำสนิท เมื่อแสงของพระจันทร์ไม่สามารถทำหน้าที่แทนพระอาทิตย์ได้

เหล่าสัตว์ทั้งหลายต่างเดือดร้อน เมื่อไม่มีแสงสว่าง ต้นไม้ก็ไม่เติบโต สัตว์ออกหากินไม่ได้

ทั้งหมดจึงเดินทางไปยังหน้าผานั้นอีกครั้ง แล้วขอร้องพระจันทร์ให้ไปนำพระอาทิตย์กลับมา
พระจันทร์เห็นดังนั้นจึงไปขอโทษพระอาทิตย์และยอมรับว่าตัวเองผิดเอง ที่พูดอย่างนั้น พระอาทิตย์เองก็ให้อภัย ยอมกลับมาทอแสงอีกครั้ง เพียงแต่พระอาทิตกลับบอกว่า

"ข้าคิดว่า เราน่าจะแบ่งกันทำหน้าที่ เจ้าทองแสงครึ่งวัน แล้วอีกครึ่งวันจะเป็นของข้า เพื่อให้โลกนี้มีสองเวลา เพื่อให้เจ้าและข้าต่างทำหน้าที่ของตัวเองได้เต็มที่ เจ้าเห็นด้วยกับข้าไหม"

"ข้าเห็นด้วย เรามาร่วมมือกัน ให้แสงสว่างกับโลกนี้กันเถอะ"

หลังจากนั้น ท้องฟ้าก็มีสองสี คือมีสีฟ้าในยามที่พระอาทิตย์ส่องแสง และมีสีดำสนิทในยามที่พระจันทร์ทอแสง เจ้าแห่งท้องฟ้าทั้งสอง ต่างทอแสงเคียงคู่กันไปเช่นนั้น ตลอดกาล...